Portrety / Spojrzenia   
African Beats Festival 2026
Wystawa prezentuje dwie serie portretów autorstwa Piotra Skubisza: Portrety muzyków ABF 2025, wykonane podczas zeszłorocznego African Beats Festival, oraz Spojrzenia, cykl powstający na przestrzeni kilku lat w różnych miejscach świata. Obie serie łączy skupienie na obecności fotografowanej osoby i na relacji, która rodzi się w krótkiej chwili przed obiektywem.

Portrety muzyków ABF 2025
Dziesięć portretów wykonanych podczas African Beats Festival 2025, w zaaranżowanej przestrzeni pop‑up studia na terenie wydarzenia. Wśród fotografowanych artystów znajdują się m.in. Lubiana, Kader Tarhanine oraz muzycy FRA!. Wybrane prace z tej serii zostały zakwalifikowane do kolejnego etapu International Photography Awards 2026 (IPA).
Kader Tarhanine — Tagelmust (ABF 2025)   Indygo jest jednym z najbardziej charakterystycznych kolorów w kulturze Tuaregów — barwą związaną z tożsamością, historią i sposobem życia. Podczas naszej sesji Kader pozwolił mi sfotografować proces zakładania tagelmustu, krok po kroku. To jedyne zdjęcie w tej serii, które pokazuję w kolorze, bo w przypadku tej tradycji kolor jest integralną częścią znaczenia.
Kader Tarhanine — Tagelmust (ABF 2025) Indygo jest jednym z najbardziej charakterystycznych kolorów w kulturze Tuaregów — barwą związaną z tożsamością, historią i sposobem życia. Podczas naszej sesji Kader pozwolił mi sfotografować proces zakładania tagelmustu, krok po kroku. To jedyne zdjęcie w tej serii, które pokazuję w kolorze, bo w przypadku tej tradycji kolor jest integralną częścią znaczenia.
Kader Tarhanine
Kader Tarhanine jest jednym z najważniejszych współczesnych głosów muzyki Tuaregów, łącząc tradycyjne rytmy z rockowymi wpływami i poetyckimi tekstami w Tamacheq i arabskim. Podczas naszej sesji pozwolił mi sfotografować proces zakładania tagelmustu — elementu tuaregskiej tradycji, którego kolor indygo ma szczególne znaczenie kulturowe. To jedyne zdjęcie w tej serii, które prezentuję w kolorze, ponieważ w przypadku tej tradycji barwa jest integralną częścią znaczenia. Pozostałe ujęcia, wykonane w czerni i bieli, pokazują zarówno moment zakładania tkaniny, jak i finalny, charakterystyczny wygląd z odsłoniętymi jedynie oczami. Kader jest rozpoznawalny na całym świecie dzięki utworowi „Tarhanine Tegla (My Love Gone)” oraz współpracom z artystami takimi jak Oumou Sangaré, Fatoumata Diawara, Sidiki Diabaté czy Carlou D.
Lubiana
Lubiana jest wokalistką, kompozytorką i jedną z nielicznych kobiet na świecie grających profesjonalnie na korze — instrumencie tradycyjnie zarezerwowanym dla męskich griotów. Jej muzyka łączy zachodnioafrykańskie tradycje z soulem, jazzem i współczesną piosenką, tworząc brzmienie, które jest jednocześnie zakorzenione i nowoczesne. Podczas naszej sesji przyniosła ze sobą spokojną obecność, skupienie i wyjątkową wrażliwość. Praca z nią miała w sobie coś z rozmowy, nie tylko z fotografowania — jej wewnętrzny rytm wyraźnie wpływał na atmosferę w studiu i na sposób, w jaki układał się kadr.
FRA!
FRA! to zespół z Akry, którego nazwa pochodzi od słowa w języku Akan oznaczającego „miks” — odniesienie do ich stylu Highlife Funk, łączącego tradycję z energią współczesnej sceny. Podczas naszej sesji w pop‑up studiu na terenie African Beats Festival muzycy przynieśli ze sobą tę samą energię, którą mają na scenie: skupienie, swobodę i pełne zaangażowanie.
W tej serii portretów skupiłem się na dłoniach — miejscu, w którym rytm powstaje, zanim trafi do publiczności. Gesty, ruch i sposób, w jaki układają dłonie w przestrzeni, są naturalnym przedłużeniem ich muzyki. Minimalne, pozbawione kontekstu tło pozwala zobaczyć ich obecność i fizyczny język, który jest tak charakterystyczny dla FRA!. Sesja była wspólnym działaniem — muzycy reagowali na siebie nawzajem, a atmosfera w studiu miała w sobie tę samą otwartość, którą widać w ich koncertach.
Alamine, Etran de L’Aïr Etran de L’Aïr 
Etran de L’Aïr Etran de L’Aïr (w języku Tamaszek: „Gwiazdy regionu Aïr”) to rodzinny zespół z Agadezu, miasta na północy Nigru, od lat nazywanego stolicą saharyjskiego rocka. Alamine zaczynał grać w 1995 roku — razem z braćmi i kuzynami. Przez lata chodzili pieszo na wesela i lokalne uroczystości, niosąc sprzęt na plecach i grając dla wszystkich, do których mogli dotrzeć.
Ich pierwszy album nosił tytuł „No 1” i został nagrany telefonem. The New Yorker ogłosił go albumem roku. Zaimprowizowany występ przed domem muzyków zarejestrował Christopher Kirkley z Sahel Sounds.
Na zdjęciu jest Alamine, w tradycyjnym stroju charakterystycznym dla społeczności z Agadezu.
Mohammed Zenani
Kader Tarhanine Mohammed Zenani jest jednym z muzyków zespołu Kadera Tarhanine — artysty, którego twórczość łączy tradycyjne rytmy Tuaregów z rockowymi wpływami i poetyckimi tekstami w Tamacheq i arabskim. Zespół jest częścią współczesnej sceny saharyjskiej, która od lat rozwija się w regionie Sahelo‑Saharyjskim, a ich muzyka dociera dziś do odbiorców na całym świecie.
W tym portrecie Mohammed ma na sobie tradycyjny strój charakterystyczny dla społeczności Tuaregów, z nakryciem głowy i zasłoniętą twarzą — elementem kultury, który towarzyszy muzykom zarówno na scenie, jak i poza nią.

You may also like

Back to Top